Een leven van kleine gewoontes
Deze indrukwekkende vrouw volgt een strikte maar eenvoudige routine. Ze staat elke dag vroeg op, zelfs op zondag, om haar dagritme te bepalen. Het openen van de gordijnen en genieten van daglicht horen bij haar vaste rituelen. In plaats van te leunen op populaire diëten of dure supplementen, eet ze een uitgebalanceerd ontbijt van havermout, volkoren toast, fruit en thee. Haar motto “niet te veel, niet te weinig, veel planten” laat zien hoe ze voeding bekijkt, terwijl ze ook een balans tussen hygiëne en gezondheid behoudt.
Voor de lunch — haar hoofdmaaltijd — kiest ze vaak groenten met een eiwitbron zoals vis, eieren of bonen, aangevuld met een bescheiden portie koolhydraten. Over beweging: haar arts benadrukte spierkracht en balans en zei: “Als je vijf keer achter elkaar uit een stoel kunt opstaan zonder je armen te gebruiken, hebben je benen nog een redelijke kracht.” Dat is voor haar een dagelijkse uitdaging geworden die ze met discipline en doorzettingsvermogen aangaat.
Huis aanpassen voor veilig wonen
Naast haar routine heeft ze allerlei aanpassingen gedaan om haar huis comfortabel en veilig te houden. Trapleuningen en goed verlichte gangen horen bij haar aanpak om zelfstandig te blijven. Ze gebruikt hulpmiddelen zoals een krukje in de keuken en een ‘perching chair’ (een halfhoge kruk om even op te zitten) voor bepaalde klusjes. Met zulke preventieve maatregelen kan ze veilig blijven wonen, terwijl ze ook erkent waar haar grenzen liggen — ze vermijdt bijvoorbeeld op stoelen klimmen om hoge planken te bereiken.
Sociale contacten zijn belangrijk voor haar mentale welzijn. Ze neemt elke dag contact op met minstens één persoon; zelfs korte telefoongesprekken prikkelen haar cognitief. Dagelijks contact met familie, buren en kleinkinderen houdt haar betrokken bij de buurt en geeft haar de kans om nieuwe woorden en ideeën op te doen.
Gezondheidszorg en vooruitdenken
Bij haar zorg voor de gezondheid combineert ze proactieve medische controles met slimme aanpassingen in huis. Regelmatige checks voor ogen, oren, bloeddruk en vaccinaties horen bij haar preventieve aanpak. Ze noteert haar medicijnen zorgvuldig en bespreekt die met haar huisarts om mogelijke bijwerkingen te monitoren.
Ze heeft met haar familie duidelijke afspraken gemaakt over toekomstige noodsituaties, zoals het mogelijk verliezen van het vermogen om zelfstandig trappen te lopen of te koken. Dat is niet alleen een praktische voorzorg, het vermindert ook zorgen bij haarzelf en haar familie. In de buurt heeft ze afspraken met buren die een oogje in het zeil houden als er iets afwijkt in haar dagelijkse routine, bijvoorbeeld wanneer de gordijnen langer dichtblijven.
Het verhaal van deze honderdjarige vrouw is inspirerend en laat zien hoe gedrag en dagelijkse gewoonten misschien belangrijker kunnen zijn dan genen bij gezondheid en zelfstandigheid op oudere leeftijd. Het benadrukt het belang van routine, preventieve zorg en sociale contacten die kunnen leiden naar een vervuld en autonoom leven, ongeacht je leeftijd.
